Categorie毛n
Persoonlijk

Het Olh茫o avontuur

Na een korte nacht werd ik wakker in Olh茫o. Vooraf werd er gevraagd of ik ontbijt erbij wilde voor 9 euro, omdat ze aangaven dat er vegan opties waren wilde ik dat wel. Voor het ontbijt moest ik naar een ander appartement, dus hup naar het andere appartement!

Avocado op een bordEen vrouw deed voor me open en maakte een dienblad voor me klaar met het ontbijt. Om eerlijk te zijn was niet heel erg onder de indruk van het ontbijt. Ik kreeg een avocado en de hummus was ze vergeten maar kon ze nog wel komen brengen… Normaal kon ik binnen zitten, maar dat was bezet dus ik moest op het terras boven zitten.

3 verdiepingen hoog op een klein trappetje met een dienblad. Het was een beste uitdaging. Daar aangekomen zag het er behoorlijk ehh…Armoedig uit. Kussens waren nog nat dus ik moest op een kale stoel zitten die uiteindelijk ook nog roest af gaf. Zucht. Half ontbijt was al op toen ze een keer met de hummus aankwam. Het zal allemaal goed bedoeld zijn, maar ik was niet erg onder de indruk.

Er kwam ook nog een Engelse dame omhoog die een plekje zocht dus ik nodigde haar uit aan mijn tafel. Zij was hier ook voor een retraite en gaf me de tip voor een klein stukje natuur in de buurt. Misschien een idee om even te kijken later dacht ik!

Koffie met de locals

Na het ontbijt besloot ik naar de boulevard te gaan. Gewapend met mijn laptop en notitieblok zocht ik een mooi plekje in de schaduw uit. Lekker in het begin waar niemand zat. Niet veel later kwam er een vrouw aangelopen die me een beetje vreemd aankeek en toen voor me ging zitten. Ik schonk er verder weinig aandacht aan en werkte rustig door.

Toen kwam de vrouw naar me toe en ze wilde naast mij zitten? Vreemd, er is een heel terras vrij maar hey – doe wat je wil kom gezellig naast me zitten. Niet veel later kwam er een man aangelopen en ook die keek mij heel vreemd aan. Deze meneer ging naast de mevrouw zitten en riep iets over notulista naar me.. Het begon me te dagen…Ik zat op hun standaard plekje.

Verhuizen of niet

Langzaam verzamelde er steeds meer mannen om me heen en allemaal keken ze met een schuin oog naar me. Mijn eerste gedachte was opstaan en plek maken voor deze mensen… Maar mijn hele kantoor stond uitgestald dus ik had geen zin om een hele verhuizing te doen.

Ze doen het maar met me dacht ik zo. Voelde toch ook wel grappig om op deze manier tussen de locals te zitten.

In en uit het appartement

Na mijn ochtend met de locals besloot ik terug naar mijn appartement te gaan om te kijken wat mijn volgende plan zou worden. Online vond ik een tentje waar ze ook vegan gerechten serveerden. TOP! Dat werd mijn volgende plan. Ik ging weer op pad met mijn rugzak en laptop en vond het restaurant. Het was lekker eten aan een drukke straat dus er was ook nog een hoop te zien. Nadat ik daar even gezeten had besloot ik weer terug te gaan naar mijn appartement.

Het appartement voelde als een soort van veilige haven. Even de drukte in, even mezelf omringen met andere energie毛n om daarna vervolgens weer even in het appartement op te laden en een nieuw plan te maken.

Huilen

Foto van Thamar met 5 euro brilBij mijn eerste zoektocht zag ik dat er iets verder ook een restaurant was met uitzicht over de zee. En heel belangrijk, vegan opties! Ik besloot na een klein tukkie dit restaurant te zoeken. Het was een stukje verder als de rest maar dat vond ik geen probleem. Het zonnetje scheen, ik ga er gewoon voor dacht ik!

Maar de zon in combinatie met de zee, pffiewww, ik kon mijn ogen niet open houden. Ik had geen zonnebril bij me (WAAROM NIET??!?!) maar ik dacht ik red het wel. Eindelijk in de buurt aangekomen, redde ik het toch mooi niet. Tranen over mijn wangen, mijn ogen konden niet meer open blijven. Zo kon ik toch niet dat restaurant binnenlopen?

Ik besloot dat ik eerst ergens een zonnebril moest halen, dit ging zo niet langer. Maar helaas…Geen winkels in de buurt, alles was nog dicht omdat het nog niet echt toeristenseizoen was. Dus het hele takke-end weer terug gelopen voor ik bij een souvenirswinkeltje kwam. De man van de souvenirswinkel hielp me met een bril uitkiezen en in no-time was ik op pad met mijn 5 euro neppe Rayban.

Ondertussen moest ik ook weer naar de toilet…en waar beter dat te doen dan in mijn eigen appartement waar ik al weer in de buurt was. Dus ik besloot weer naar mijn appartement te gaan, daar even bij te komen van het avontuur om me vervolgens in het volgende avontuur te storten.

Stukje natuur

Terwijl ik het takke end weer terug liep naar het restaurant herinnerde ik me dat in de ochtend de Engelse dame iets over een stukje natuur had gezegd. Ik moest dan gewoon een stukje verder lopen dan de parkeerplaats, en hey, dit is een parkeerplaats! Ik besloot het te proberen en kwam uit in een mooi stukje. Even geen mensen, even alleen met mezelf. Ik heb daar een tijdje rond gelopen en voelde een hoop emoties omhoog komen.

Wat mis ik mijn vader toch. Wat is er toch allemaal gebeurd de laatste 1,5 jaar? Het overweldigde me behoorlijk en ik besloot dat ik op deze manier niet in een restaurant wilde zitten. Ik liep terug de boulevard af tot ik een mooi terras zag waar ze cocktails serveerde. Daar dronk ik een Sex on the zona en vanaf daar besloot ik weer even terug te gaan naar mijn appartement.

Laatste stopppp

Na opladen in mijn appartement besloot ik op zoek te gaan naar een vegan restaurant. Ik vond er eentje niet te ver van het appartement vandaan en daar heb ik lekker gegeten. Ik merk dat ik goed ga op ompleet vegan restaurants! Alleen opties zijn eigenlijk niet meer genoeg voor mij. Ik heb zoveel visuals dat ik het zelfs slecht trek nu om dieren op andermans borden te zien. Godzijdank voor vegan restaurants!

Na een dag in en uit mijn appartement, bezoeken van verschillende plekjes was het mooi geweest. Niet al te laat mijn bed want de volgende dag moest ik naar het retraite in Cabanas reizen. Spannend! Al met al een goede eerste dag in Portugal.

Lees meer over mijn Cabanas avontuur in de volgende blogs!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *